IK ZAT IN DE AVOND NOG TE WERKEN, TERWIJL MIJN COLLEGA AL FLUITEND THUIS ZAT…

Op de lagere school werd ik veel gepest. Mijn achternaam nodigde uit om daar de gek mee te steken. Van der Loo rijmde namelijk op vlo; dus als je mij aanraakte kreeg je vlooien, dus blijf maar zo ver mogelijk bij mij vandaan was het advies van mijn ‘bully’. Ik mocht nooit meedoen met spelletjes en als dit wel een keer mocht dan stonden ze bij tikkertje uitbundig de vlooien van hun kleding af te strijken als ik ze aangetikt had. Ik was nog klein en slank en kon niet goed voor mezelf opkomen. Door dit gepest werd ik erg onzeker. Het pesten duurde van (de toenmalige) klas 4 tot en met klas 6. Toen mocht ik naar de middelbare school en omdat ik goed kon leren, liet ik mijn grootste ‘bully’ ver achter mij. Eén van de pestkoppen was echter meegegaan naar dezelfde middelbare school en mijn ouders vonden het verstandig om mij naar zelfverdediging te sturen. Dat hielp. Ik kan me nog goed herinneren dat een knul mij elke keer lastig viel en die heb ik op een gegeven moment tegen de grond gegooid (ik had hem gewaarschuwd!) en tegen het raam aan gedreund. De hele klas stond om ons heen, nooit meer last gehad daarna van vervelende gasten!

“Kom maar; ik doe het wel even!”

Echter de onzekerheid bleef en ik ontwikkelde een perfectionistisch inslag op school en later ook in mijn werk als HR-Adviseur. Ik was constant brandjes aan het blussen, hielp andere collega’s met klussen terwijl mijn eigen targets in de verdrukking kwamen, dacht vaak ‘ach dat kan nog wel even’, maar zat dan in de avond nog te werken, terwijl mijn collega al fluitend thuis zat. Ook had ik het erg moeilijk om mijn grenzen te stellen ten opzichte van een zeer dominant MT-lid. Ik was moe, snel emotioneel (lees huilen of kort lontje) en kreeg steeds minder plezier in mijn werk. Tja, dat kan natuurlijk nooit goed gaan. Eind 2011 kreeg ik te maken met symptomen van een burn-out. Ik kon niet meer; fysiek niet en psychisch niet…. 

“Nee, nee, nee!”

In overleg met mijn werkgever ging ik aan de slag met een persoonlijke coach. Ik leerde beter prioriteiten te stellen, NEE te zeggen, beter mijn grenzen aan te geven en het allerbelangrijkste mezelf op waarde te schatten. Ik kreeg weer energie en sliep weer goed. Mijn plezier in het werk kwam weer terug; ik ging een betere planning bijhouden waardoor ik op tijd klaar was met mijn targets, bedacht elke keer als een collega om hulp vroeg “is dit mijn prioriteit en moet dit nu?”, ging op tijd naar huis en kon dan ook nog met energie mijn fotografie of dansen oppakken. Ik kreeg zelfs regelmatig de opmerking van een collega dat zij graag zou willen dat zij zo gestructureerd kon werken… nou vraag ik je! Het dominante MT-lid gaf ik geen kans meer om mij ‘leeg te zuigen’, doordat ik zijn opmerkingen makkelijker naast me neer kon leggen. Alles wat hij zei, zei meer over hem dan over mij. Door dit alles werd ik ook weer een fijnere collega om mee samen te werken, de sfeer op de afdeling veranderde positief en ook thuis had mijn positieve gedrag effect op mijn relatie, familie en vrienden. Kortom; geen nee, nee, nee meer, maar ja, ja, ja tegen de juiste dingen!

Mijn grote stap

Ik merkte dat ik langzamerhand de behoefte kreeg om andere medewerkers die in dezelfde valkuilen liepen als ik had gedaan, te helpen om ook zo assertief te worden. Ik volgde een post-HBO-coachopleiding en mijn werkgever gaf mij de kans om intern diverse collega’s te coachen die last hadden van stress, onzekerheid of richting een burn-out gingen. Op 1 februari 2015 heb ik AMG Coaching opgericht.

Mijn visie op stress

Stress is niet erg! Zo wordt je door positieve stress alert in een gevaarlijke situatie, waardoor je adequaat reageert. Denk aan een situatie op straat; je bent aan het oversteken op een voetpad en ineens komt er een auto hard aanrijden. Je weet dat je voorrang hebt, maar je trekt toch maar even een sprintje….. poeh stress! Na het spannende moment ebt de spanning weg. Van negatieve stress die te lang duurt, kun je ziek worden; overspannen of zelfs burn-out als je er niets mee doet. Stress is de hoeveelheid spanning of druk die jij ervaart. Vaak maakt jouw eigen inschatting over jezelf en de beleving hoe moeilijk een taak is uit of je negatieve of positieve stress ervaart.

Wat is typisch Angélique?

  • Ik dans twee avonden per week de sterren van de hemel;
  • Ik ben na 25 jaar niet gereden te hebben weer op een motor geklommen en bezig met herhaallessen;
  • Ik ben dol op Mickey Mouse en Donald Duck (heb de scheurkalender, zo leuk!)
  • Ik ben grote fan van de muziek van George Michael en kan helemaal uit mijn bol gaan van foute discomuziek;
  • Ik ben dol op de thrillers van David Baldacci en kom er regelmatig achter dat het alweer 1 uur in de nacht is en ik toch echt moet gaan slapen…..
  • Mijn zondagochtend start ik altijd met een ontbijtje op bed;
  • Ik ben lekker creatief bezig met het fotograferen van dieren en mensen;
  • Ik ben niet meer klein en slank, maar ben inmiddels 181 cm lang en sta, laat ik maar zeggen, steviger in mijn schoenen;
  • Ik heb een groot hart en ben erg trouw in vriendschappen (met mijn beste vriendin al ruim 35 jaar);
  • Zonder me te zien, herkennen mensen die mij kennen mijn lach!

Denk jij dat ik de coach ben die jouw medewerker gaat leren om assertief met stress om te gaan?

Stuur mij dan een mail met je contactgegevens; info@amgcoaching.nl. dan neem ik binnen 2 dagen contact met je op of bel mij direct via 06-18326153 dan maken we een afspraak voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek.